Koh Wai: Trat's Small, Slow Island of Clear Water and Coral
Koh Wai: Trat's Small, Slow Island of Clear Water and Coral
Between Koh Chang and Koh Mak, in the clear water of the Gulf of Thailand, sits an island so small and so quiet that many visitors to Trat sail past it without ever knowing its name. Koh Wai — sometimes spelled Koh Wai or Koh Hwai — is a narrow, jungle-covered island about 45 minutes by boat from Laem Ngop, with a handful of simple resorts, no roads, no cars, no ATMs, no 7-Eleven, and no reason to hurry. If Koh Chang is the island you go to for beaches and parties, and Koh Kood is the island you go to for white sand, Koh Wai is the island you go to for nothing at all — and that nothing, done properly, is the whole point.
Koh Wai is only about three kilometres long and less than a kilometre wide, and its interior is mostly untouched rainforest, with trails winding through the trees between the island's small bays. The island's resorts are low-key by design: wooden bungalows and simple rooms set back in the trees, open-air restaurants with tables in the sand, hammocks strung between the palms, and a generator-based power supply that goes quiet at night. There is no nightlife here, and there is no shopping. There is, instead, the sound of the sea, the stars, and a reef you can walk into from your bungalow door.
Pattaya Condo — Book Direct & Save 20% at phvcondo.com/pattaya
The Beaches and the Reef
Koh Wai's beaches are small, and that is why they work. The main beaches face southwest towards Koh Chang, with white sand, clear shallow water, and a coral reef that starts just a few metres from the shore. Bring a mask and a snorkel — they are the most important thing you will pack — and you can swim out over the reef in minutes and find clownfish in their anemones, parrotfish grazing on the coral, rays in the sand, and, on a good day, a turtle moving slowly along the reef edge. The water here is some of the clearest in Trat Province, because the island has no rivers to cloud it, and the visibility in the dry season is often fifteen metres or more.
Each bay has its own character. The main beach, where the boats land, has the island's largest resort, its pier and its restaurant, and it is the place to be at sunset, when the sky turns pink over Koh Chang and the beach glows. The smaller bays to the east and west are quieter, with fewer bungalows and more trees overhanging the sand, and the rocky points between the bays are the best snorkelling, because the coral there is less walked on. Walk the island at low tide and you will find rock pools alive with small fish and crabs, and if you walk the forest trail across the island's spine you will reach a viewpoint over the treetops and the whole archipelago. The island's longest walk is an hour, its shortest is a five-minute paddle, and both are worth doing in the same day.
A Day on Koh Wai, Slowly
A good day on Koh Wai needs no itinerary, but this is how it usually goes. Wake with the light, swim before breakfast while the reef is quiet and the fish are feeding around the pier, then eat a long Thai breakfast — rice soup, fruit, eggs and coffee — at the open-air restaurant, with your feet in the sand. Spend the middle of the day in the water, snorkelling the reef in front of your bungalow or on a boat trip out to the coral gardens off the island, and come back for a long lunch and a hammock, because the heat in the middle of the day is for resting, and the island knows it. In the late afternoon, walk to the far bay and swim again, when the light under the water turns gold and the reef fish are at their most active.
Evenings are the reward for the slow day. The restaurant serves grilled fish, Thai curries, som tam and cold drinks, the stars come out in a way they never do in Bangkok or Pattaya, and the only sound after dinner is the sea and the geckos. If your resort offers a barbecue on the beach, take it: grilled prawns and fish with your feet in the sand, a few stars, and nobody in a hurry to clear the table is a dinner worth travelling for. Bring a book, a deck of cards and a torch, because the island's footpaths are unlit after sunset, and the walk back to your bungalow with a torch under the palm trees is a small adventure of its own.
Getting There, Staying and the Rules of a Small Island
- Getting there: Koh Wai is reached by boat from Laem Ngop, near Trat town, or via Koh Chang and Koh Mak on the inter-island ferry routes. From Bangkok, take a bus to Trat town, then a transfer to Laem Ngop pier. Boats in the dry season run in the morning and return in the afternoon; confirm times with your resort, and keep a day's flexibility in your plans, because weather can cancel boats.
- Where to stay: A handful of small, simple resorts on the main beach and in the island's bays, mostly wooden bungalows and fan or air-conditioned rooms at prices well below Koh Chang's. There is no camping, and no booking a bed on arrival is a safe plan in high season — book ahead and let the resort arrange the boat.
- Money and packing: There are no ATMs, no banks and no card machines on Koh Wai, so bring enough cash for your whole stay. Pack a snorkel and mask if you have them, reef-safe sunscreen, a torch, a first-aid kit, and motion sickness tablets for the boat.
- The reef: Do not stand on coral, do not touch it, and do not take shells or coral as souvenirs. Koh Wai's reef is healthy because visitors mostly do not do this, and the island's future depends on it staying that way. Use reef-safe sunscreen and swim, do not walk, over the shallow reef at low tide.
- Best time: November to April, when the sea is calm, the sky is blue and the boats run reliably. The monsoon season from May to October brings big seas, rain and fewer boats, and some resorts close altogether.
— ภาษาไทย —
เกาะหวาย: เกาะเล็ก ๆ ที่เงียบสงบของตราด น้ำใส และปะการัง
ระหว่างเกาะช้างกับเกาะหมาก ในน้ำทะเลใสของอ่าวไทย มีเกาะเล็ก ๆ เงียบสงบจนนักท่องเที่ยวหลายคนที่เดินทางในตราดแล่นผ่านไปโดยไม่รู้ชื่อ เกาะหวาย ซึ่งบางครั้งสะกดว่าเกาะหวายหรือเกาะหว่าง เป็นเกาะแคบ ๆ ปกคลุมด้วยป่าดงดิบ ใช้เวลาเดินทางโดยเรือประมาณ 45 นาทีจากแหลมงอบ มีรีสอร์ตเล็ก ๆ เพียงไม่กี่แห่ง ไม่มีถนน ไม่มีรถยนต์ ไม่มีตู้เอทีเอ็ม ไม่มีเซเว่นอีเลฟเว่น และไม่มีเหตุผลให้ต้องเร่งรีบ หากเกาะช้างคือเกาะที่ไปเพื่อชายหาดและงานปาร์ตี้ และเกาะกูดคือเกาะที่ไปเพื่อหาดทรายขาว เกาะหวายคือเกาะที่ไปเพื่อไม่ได้ทำอะไรเลย และความว่างเปล่านั้นเมื่อทำอย่างเหมาะสมคือประเด็นทั้งหมด
ชายหาดและแนวปะการัง
ชายหาดของเกาะหวายมีขนาดเล็ก และนั่นคือเหตุผลที่มันได้ผลดี หาดหลักหันไปทางตะวันตกเฉียงใต้สู่เกาะช้าง ด้วยหาดทรายขาว น้ำตื้นใส และแนวปะการังที่เริ่มห่างจากฝั่งเพียงไม่กี่เมตร พกหน้ากากและท่อหายใจมาด้วย สิ่งนี้คือสิ่งที่สำคัญที่สุดที่คุณจะแพ็คมา แล้วคุณสามารถว่ายน้ำออกไปเหนือปะการังได้ในไม่กี่นาที และพบปลาการ์ตูนในดอกไม้ทะเล ปลานกแก้วที่กำลังกินปะการัง และปลากระเบนบนพื้นทราย และในวันที่ดีอาจเจอเต่าทะเลว่ายช้า ๆ ริมแนวปะการัง น้ำที่นี่ใสที่สุดแห่งหนึ่งในจังหวัดตราด เพราะเกาะไม่มีแม่น้ำมาทำให้ขุ่น และความมองเห็นในฤดูแล้งมักจะเกินสิบห้าเมตร
อ่าวแต่ละแห่งมีลักษณะเฉพาะของตัวเอง หาดหลักตรงที่เรือเข้าจอดมีรีสอร์ตที่ใหญ่ที่สุด ท่าเรือ และร้านอาหาร และเป็นจุดชมพระอาทิตย์ตก เมื่อท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีชมพูเหนือเกาะช้างและชายหาดสว่างไสว อ่าวที่เล็กกว่าทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกเงียบกว่า มีบังกะโลน้อยกว่าและต้นไม้ที่ยื่นเหนือหาดมากกว่า ส่วนแหลมหินระหว่างอ่าวคือจุดดำน้ำตื้นที่ดีที่สุด เพราะปะการังที่นั่นถูกเหยียบน้อยกว่า เดินเลาะเกาะตอนน้ำลงคุณจะพบแอ่งหินที่มีปลาตัวเล็กและปูอาศัยอยู่ และถ้าคุณเดินเส้นทางป่าข้ามสันเกาะ คุณจะถึงจุดชมวิวเหนือยอดไม้และหมู่เกาะทั้งหมด
หนึ่งวันบนเกาะหวาย อย่างช้า ๆ
หนึ่งวันที่ดีบนเกาะหวายไม่ต้องการแผนการ แต่โดยทั่วไปแล้วจะเป็นแบบนี้ ตื่นมากับแสงว่ายน้ำก่อนอาหารเช้า ขณะแนวปะการังเงียบสงบและปลากำลังกินอาหารรอบท่าเรือ จากนั้นรับประทานอาหารเช้าแบบไทยยาว ๆ ทั้งข้าวต้ม ผลไม้ ไข่ และกาแฟ ที่ร้านอาหารกลางแจ้งพร้อมเท้าเหยียบทราย ใช้เวลากลางวันในน้ำ ดำน้ำตื้นที่แนวปะการังหน้าริมบังกะโล หรือออกเรือไปสวนปะการังนอกเกาะ แล้วกลับมาทานมื้อกลางวันที่ยาวนานและพักผ่อนในเปลญวน เพราะความร้อนในเวลากลางวันมีไว้เพื่อพักผ่อน และเกาะก็เป็นเช่นนั้น ในตอนบ่ายแก่ ๆ เดินไปที่อ่าวไกล ๆ แล้วว่ายน้ำอีกครั้ง เมื่อแสงใต้น้ำเปลี่ยนเป็นสีทองและปลาแนวปะการังขยันขันแข็งมากที่สุด
ช่วงเย็นคือรางวัลสำหรับวันที่ช้า ร้านอาหารเสิร์ฟปลาเผา แกงไทย ส้มตำ และเครื่องดื่มเย็น ดวงดาวปรากฏในแบบที่ไม่เคยเห็นในกรุงเทพฯ หรือพัทยา และหลังอาหารเย็นเสียงเดียวที่มีคือเสียงทะเลและตุ๊กแก หากรีสอร์ตของคุณมีบาร์บีคิวบนชายหาด จงยอมรับ เพราะกุ้งย่างและปลาเผาพร้อมเท้าเหยียบทราย ดวงดาวไม่กี่ดวง แล้วไม่มีใครรีบมาเก็บโต๊ะ เป็นมื้อค่ำที่ควรค่าแก่การเดินทางมา พกหนังสือ สำรับไพ่ และไฟฉายมาด้วย เพราะเส้นทางเดินของเกาะไม่มีแสงไฟหลังพระอาทิตย์ตก และการเดินกลับไปยังบังกะโลของคุณภายใต้ต้นปาล์มคือการผจญภัยเล็ก ๆ ของตัวเอง
ข้อควรรู้: การเดินทาง การพัก และ แนวปะการัง
- การเดินทาง: เกาะหวายเดินทางโดยเรือจากแหลมงอบ จังหวัดตราด หรือผ่านเกาะช้างและเกาะหมากด้วยเส้นทางเรือระหว่างเกาะ จากกรุงเทพฯ นั่งรถบัสไปตัวเมืองตราด จากนั้นต่อรถไปยังท่าเรือแหลมงอบ เรือในฤดูแล้งวิ่งในตอนเช้าและกลับในตอนบ่าย ควรยืนยันเวลากับรีสอร์ต และเผื่อเวลาไว้หนึ่งวันเพราะอากาศอาจทำให้เรือยกเลิกได้
- ที่พัก: รีสอร์ตเล็ก ๆ ไม่กี่แห่งบนหาดหลักและในอ่าวต่าง ๆ ของเกาะ ส่วนใหญ่เป็นบังกะโลไม้และห้องพัดลมหรือเครื่องปรับอากาศ ราคาต่ำกว่าเกาะช้างมาก ไม่มีการตั้งแคมป์ และไม่ควรเสี่ยงมาหาที่พักเมื่อถึงเกาะในช่วงฤดูท่องเที่ยว ควรจองล่วงหน้าและให้รีสอร์ตจัดการเรือ
- เงินและการเตรียมของ: เกาะหวายไม่มีตู้เอทีเอ็ม ธนาคาร หรือเครื่องรูดบัตร ดังนั้นควรเตรียมเงินสดให้พอสำหรับช่วงที่พักทั้งหมด พกอุปกรณ์ดำน้ำตื้น ครีมกันแดดที่เป็นมิตรกับปะการัง ไฟฉาย ชุดปฐมพยาบาล และยาแก้เมาเรือมาด้วย
- แนวปะการัง: อย่ายืนบนปะการัง อย่าแตะต้องมัน และอย่าเก็บเปลือกหอยหรือปะการังเป็นของที่ระลึก ปะการังของเกาะหวายยังคงสมบูรณ์เพราะผู้มาเยือนส่วนใหญ่ไม่ทำเช่นนั้น และอนาคตของเกาะขึ้นอยู่กับสิ่งนี้ ควรใช้ครีมกันแดดที่เป็นมิตรกับปะการังและว่ายน้ำแทนการเดินเหนือปะการังตื้นในช่วงน้ำลง
- เวลาที่ดีที่สุด: พฤศจิกายนถึงเมษายน ทะเลสงบ ท้องฟ้าสีฟ้า และเรือวิ่งได้อย่างน่าเชื่อถือ ฤดูมรสุมตั้งแต่พฤษภาคมถึงตุลาคมมีทะเลใหญ่ ฝน และเรือน้อยลง และรีสอร์ตบางแห่งปิดทั้งหมด
About the Authors
Scott & Anna live in Thailand and write these guides from the road — tasting, walking and checking prices themselves. Trat is their favourite slow corner of the eastern coast, and Koh Wai is the island they go back to when they want the sea to themselves.
Comments
Post a Comment