Koh Kood's Beaches: Klong Chao, Ao Tapao, Bang Bao and Ao Phrao, West Coast to the Quiet East
Koh Kood's Beaches: Klong Chao, Ao Tapao, Bang Bao and Ao Phrao, West Coast to the Quiet East
Ask someone who has been to Koh Kood what the island is for, and the answer almost always starts with its beaches. This is the far-eastern island of Trat province, out in the Gulf of Thailand beyond Koh Chang and Koh Mak, close to the Cambodian maritime border, and it has kept something many Thai islands have traded away: long, soft-sand bays with clear, shallow water, coconut palms and forest behind the sand instead of a strip of shops, and whole stretches of coast where the loudest sound is the water itself. People do not come here for nightlife, and the island does not pretend otherwise. They come to swim in the morning, read in the shade at noon, walk the sand at low tide, and watch the sun go down over the Gulf in the evening.
This guide walks the coast beach by beach: the shape of the island, Klong Chao and its river mouth, Ao Tapao to the north, the quieter middle bays — Ngam Kho, Takhian and Klong Hin — Bang Bao's horseshoe bay and Ao Phrao, the southern sunset beach, then the east-coast fishing villages of Ao Salad and Ao Yai, and finally tides, safety, seasons and how to choose a bay. One naming warning: Koh Kood has its own Bang Bao, on its south-west coast. It is not the Bang Bao pier village on Koh Chang, covered separately on this blog. Same name, different island.
The Shape of Koh Kood's Coast
Koh Kood is a big island by Thai island standards — roughly twenty-five kilometres long and twelve wide, often described as Thailand's fourth-largest island — and it is shaped, for a beach visitor, by one simple fact: the sand is in the west. The west coast faces the open Gulf and collects the island's great bays, one after another down the coast, each separated from the next by rocky points, small headlands and stretches of coast road that dip and climb through coconut groves and forest. The east coast faces back towards the mainland. It is greener, mangrove-fringed in places, and given over to fishing villages, piers and working shoreline rather than swimming sand. Neither coast is better than the other; they simply do different jobs, and a good Koh Kood stay uses both.
From north to south, the west-coast beaches most visitors will hear named are Ao Tapao, Klong Chao, Ao Ngam Kho, Ao Bang Bao, Hat Takhian, Klong Hin, Ao Jak and Ao Phrao, with smaller coves between them. The Tourism Authority of Thailand's own list names Ao Tapao, Hat Klong Chao, Ao Ngam Kho, Ao Bang Bao, Hat Takhian and Ao Phrao — a fair shortlist of the six to know first. Pick two or three, learn their tides and their light, and let the others wait for the next visit.
Klong Chao: The Island's Main Beach
Klong Chao — Hat Klong Chao in full — is the closest thing Koh Kood has to a centre, and it earns that position honestly. It is a long stretch of pale, soft sand on the west coast, with a gentle, shallow entry into clear water, casuarinas and palms behind the beach, and the island's biggest concentration of places to stay and eat gathered in and around the small community behind it. If you want a beach you can walk to breakfast from, swim off all day, and rent a kayak on without planning anything, this is it. Travellers who call it one of the finest beaches they have used in Thailand are not exaggerating much; they are usually describing the combination rather than any single feature — sand, water, shade, quiet and usefulness, all in one bay.
The feature that makes Klong Chao more than a pretty beach is the river. The Khlong Chao waterway meets the sea here, cutting the beach at its heart with a mangrove-lined estuary. That river is the same water that, a short way inland, drops over Khlong Chao Waterfall — the island's best-known fall, which this blog has covered in its own guide. The practical result is a beach day with a second act built in: swim in the sea in the morning, then take a kayak up the river in the cool of the afternoon, paddling from open water into a green corridor of mangrove roots and overhanging trees, with the waterfall walk waiting at the end of the road inland. Few beaches in Thailand hand you sea, river and waterfall in a single, walkable package. Klong Chao does.
Two honest notes keep expectations right. First, main beach means main by Koh Kood standards — still quiet, not a promenade. Second, the tide matters. At high tide the beach narrows to a bright strip; at low tide the bay opens into a wide, shallow flat, wonderful for walking and paddling, and a longer wade to swim deep. Time your swim to the rising or high water, and your long walk to the low.
Ao Tapao: Long, Calm and North of Centre
North of Klong Chao lies Ao Tapao — also written Ao Taphao — one of the longest and most open stretches of sand on the island. Where Klong Chao has a river and a village to organise itself around, Ao Tapao is simpler: a broad, curving bay, pale sand shelving gently into calm, blue-green water, palms and greenery behind, and a scatter of places to stay set well back rather than lined up along the shore. It is the beach for travellers whose plan for the day is the beach itself — long swims, long walks, a book finished rather than started, and a sunset watched from the sand rather than a viewpoint.
Guides regularly single Ao Tapao out, some calling it the best beach on the island, and its case rests on space and calm. The water here is shallow and sheltered, the kind of sea that suits unconfident swimmers and families with small children better than the more open bays, provided the ordinary care any sea bathing asks for is taken. There is a rocky area in the bay that draws fish, and snorkellers do find life around it, but be honest with yourself about what this is: pleasant, easy snorkelling over rock and sand, not a coral garden. For real reef days, the boat trips out towards Koh Rang and the southern islands, covered elsewhere on this blog, are the answer. Ao Tapao's gift is not drama. It is a long, kind beach that asks nothing of you.
Ngam Kho, Takhian and Klong Hin: The Quieter Middle
South of Klong Chao, the coast settles into smaller, quieter bays that package itineraries skip and independent travellers come to love. Ao Ngam Kho is in fact two beaches divided by a small canal where a stream reaches the sea. Expect a local, low-key feel: bungalows along the shore, a small restaurant or two, fishing boats in the picture, and sand that belongs to the people staying on it.
Further south, Hat Takhian and Klong Hin carry that quiet a step further. Klong Hin is the name that comes up when travellers describe soft white sand, water clear enough to see the bottom well out from shore, and almost nobody else on the beach. These bays offer no choice of an evening beyond dinner and the dark — and that is their point. Visitors who need a centre should base at Klong Chao and day-trip south. Visitors who came to escape centres should do the opposite.
Bang Bao: The Horseshoe Bay in the South-West
Koh Kood's Bang Bao — and it is worth repeating, this island's Bang Bao, not Koh Chang's — is a handsome horseshoe of a bay on the south-west coast: a sweep of white sand curving around sheltered, shallow water, coconut palms behind the beach, a wooden pier reaching into the bay, and a small village presence that keeps it feeling lived-in rather than staged. Travellers' accounts of it are consistent about the essentials: powder-soft sand, clear water you can wade far out into, good swimming in calm conditions, and a bay that works as a base for short boat trips and snorkelling outings as well as for doing nothing at all.
One practical caution belongs in any honest Bang Bao guide, and the reviews repeat it for a reason: swim with awareness around the pier. Black sea urchins gather on and around pier structures in bays like this all over the Gulf, and a foot placed carelessly near the posts is a holiday spoiled. Swim off the open sand, give the pier legs a wide berth, and shuffle rather than stamp as you wade in over any ground you cannot see clearly. It is a two-second habit that costs nothing. Bang Bao at the end of the day, when the pier silhouettes against the light and the bay empties, is as good an argument as Koh Kood makes for staying in the south of the island rather than the centre.
Ao Phrao: The Southern Sunset Beach
The last of the great west-coast bays, at the southern end of the island, is Ao Phrao — the beach the Tourism Authority of Thailand itself singles out for romantic sunsets, and the one guides reach for when they need a photograph to explain Koh Kood. It is a long beach, around a kilometre of bright white sand facing south and west into the evening light, backed by lush greenery, with a more polished set of places to stay than the bays further north. If Klong Chao is the island's centre and Klong Hin its hermitage, Ao Phrao is its occasion — the beach people dress slightly better for at dinner, without the island ever quite asking them to.
Plan Ao Phrao around two hours of the day. The first is low tide, when the southern sand opens into a great pale walking flat. The second is sunset itself, which here is not a moment but a programme: swim while the light softens, and stay on the sand as the sky does what this bay is famous for. Because Ao Phrao sits at the far end of the island road, it also rewards an overnight rather than a dash back north in the dark.
The East Coast: Ao Salad and Ao Yai
Cross the island and the coast changes its character completely. The east side of Koh Kood is the working side. In the north-east, Ao Salad is the island's arrival village — the bay where boats from the mainland come in, with its pier, its big Buddha watching over the approach, and a fishing community that was here long before visitors were. In the south-east, Ao Yai is a fishing village built over the water, where the day's catch, the ice, the nets and the seafood restaurants are the attraction. Neither bay is a swimming beach in the west-coast sense, and judging them as if they were misses everything they are for.
What the east coast gives a beach holiday is ballast. Eat at Ao Yai, where the seafood comes off boats you can see from your table. Walk Ao Salad in the early morning when the village is working rather than posing. A stay that never leaves the west coast has missed half the island — the half that explains why this place still feels lived-in, rather than built for visitors.
Swimming, Tides and Safety
Koh Kood's beaches are, by Thai standards, gentle places to swim: the west-coast bays shelve gradually, the water is usually calm in the high-season months, and there are no surf beaches or notorious rip-current headlands of the kind that make some Thai coasts dangerous. Gentle is not the same as risk-free, and the safety notes for this island are specific. Mind the tide first. Several of these bays are very shallow at low water — lovely for children paddling and for walking, but a long wade to swimming depth, with the chance of sea urchins and sharp shell in the shallows where you cannot see the bottom. Water shoes are the single most useful piece of beach kit on Koh Kood, ahead of any camera.
Mind the season second. The calm, clear season runs broadly with the cool, dry months from about November to February and on through the early hot season. In the wet months the sea can be rougher, the water less clear, boat services reduced, and jellyfish more of a consideration after rain — ask locally on the day, and stay out of murky water entirely. And mind the sun: shade at the middle of the day is how the people who live here arrange a beach day.
Which Beach Suits You: A Practical Choice
Here is the choice, made plainly. Base at Klong Chao if this is your first visit, if you want the waterfall and the river as well as the sea, or if you like a small choice of places to eat without hiring transport for every meal. Choose Ao Tapao if your party includes small children or nervous swimmers, or if a long, calm, walkable beach outside the door matters more than a village behind it. Choose Ngam Kho, Takhian or Klong Hin if quiet is the whole point and you are happy with the place you are staying as your world for a few days. Choose Bang Bao for a sheltered southern bay with a pier, a village feel and boat trips to hand. Choose Ao Phrao for an occasion — a honeymoon stretch, a special sunset, a more polished stay at the island's far end. And wherever you base, build one east-coast morning into the stay for Ao Salad and Ao Yai, because an island understood is an island enjoyed twice.
On getting there, this guide keeps this blog's rule for all the Trat islands: no ferry times, fares or schedules. Boats from Laem Sok and the through bus-and-boat services from Bangkok change with operators and seasons; trust only the operator and your guesthouse in the days before you travel. The shape of the journey is fixed, though: overland to Trat, on to the pier, a boat to Ao Salad, and a shared ride across the island to your beach — so arrive before dark, with your first night booked.
A Beach Day, Planned Properly
A good Koh Kood beach day has a rhythm the island itself sets. Swim early, while the water is glass. Eat a slow breakfast. Take the middle of the day for shade, a nap, the river or the waterfall if you are based at Klong Chao, or a ride to the next bay south if you are not. Come back to the water in the late afternoon, and let sunset close the day. Carry less than you think: water shoes, sun protection, drinking water, small cash, and a dry bag for the phone you will mostly not need.
Do that for three or four days, moving down the west coast a bay at a time and crossing once to the fishing villages in the east, and you will have done Koh Kood the way it asks to be done. Its beaches are not attractions to be collected; they are the island's rooms, each with a different light and mood. Start at Klong Chao, by all means. Just do not stop there, either.
ชายหาดเกาะกูด: คลองเจ้า อ่าวตะเภา บางเบ้า และอ่าวพร้าว จากฝั่งตะวันตกสู่ฝั่งตะวันออกอันเงียบสงบ
ถ้าถามคนที่เคยไปเกาะกูดว่าเกาะนี้มีไว้เพื่ออะไร คำตอบแทบทุกครั้งจะเริ่มที่ชายหาด เกาะแห่งนี้อยู่ทางตะวันออกสุดของจังหวัดตราด ในอ่าวไทย เลยเกาะช้างและเกาะหมากออกไป ใกล้เขตทะเลของกัมพูชา และยังรักษาสิ่งที่เกาะไทยหลายแห่งแลกทิ้งไปแล้ว นั่นคืออ่าวทรายยาวนุ่ม น้ำใสและตื้น ต้นมะพร้าวและป่าอยู่หลังผืนทรายแทนที่จะเป็นแถวร้านค้า และแนวชายฝั่งยาว ๆ ที่เสียงที่ดังที่สุดคือเสียงน้ำเอง ผู้คนไม่ได้มาที่นี่เพื่อชีวิตกลางคืน และเกาะก็ไม่ได้แสร้งเป็นอย่างอื่น พวกเขามาเพื่อว่ายน้ำในตอนเช้า อ่านหนังสือในร่มเงาตอนเที่ยง เดินบนทรายยามน้ำลง และชมพระอาทิตย์ตกเหนืออ่าวไทยในตอนเย็น
คู่มือนี้จะพาเดินเลียบชายฝั่งอย่างละเอียด หาดต่อหาด เริ่มจากรูปทรงของเกาะและเหตุผลที่ชายหาดสำคัญแทบทุกแห่งหันไปทางทิศตะวันตก จากนั้นจะให้หาดคลองเจ้า ชายหาดหลักของเกาะ ได้รับการกล่าวถึงอย่างเต็มที่ตามที่สมควร รวมถึงปากแม่น้ำที่เป็นหัวใจของหาด แล้วมุ่งขึ้นเหนือไปอ่าวตะเภา และลงใต้ผ่านอ่าวที่เงียบกว่าในช่วงกลาง ได้แก่ อ่าวงามโข หาดตะเคียน และคลองหิน ต่อด้วยอ่าวบางเบ้าที่โค้งเป็นรูปเกือกม้า และอ่าวพร้าว ชายหาดชมพระอาทิตย์ตกทางตอนใต้ จากนั้นข้ามไปฝั่งตะวันออก ที่ซึ่งอ่าวสลัดและอ่าวใหญ่เป็นหมู่บ้านประมงที่ทำงานจริง ไม่ใช่หาดสำหรับว่ายน้ำ และปิดท้ายด้วยเรื่องเชิงปฏิบัติที่ตัดสินว่าวันบนชายหาดที่นี่จะดีหรือไม่ ได้แก่ น้ำขึ้นน้ำลง ความปลอดภัยในการว่ายน้ำ ฤดูกาล และวิธีเลือกอ่าวที่จะพักอย่างตรงไปตรงมา ขอเตือนเรื่องชื่อไว้ก่อน เพราะทำให้สับสนจริง เกาะกูดมีบางเบ้าของตัวเอง เป็นอ่าวและหมู่บ้านเล็ก ๆ ทางชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ ไม่ใช่หมู่บ้านท่าเรือบางเบ้าบนเกาะช้าง ซึ่งบล็อกนี้ได้เขียนถึงแยกไว้แล้ว ชื่อเดียวกัน แต่คนละเกาะ
รูปทรงของชายฝั่งเกาะกูด
เกาะกูดเป็นเกาะขนาดใหญ่ตามมาตรฐานเกาะไทย ยาวประมาณยี่สิบห้ากิโลเมตรและกว้างประมาณสิบสองกิโลเมตร มักถูกกล่าวว่าเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ของประเทศไทย และสำหรับผู้มาเยือนชายหาด เกาะนี้ถูกกำหนดด้วยความจริงง่าย ๆ ข้อหนึ่ง คือทรายอยู่ทางทิศตะวันตก ชายฝั่งตะวันตกหันสู่อ่าวไทยเปิด และรวบรวมอ่าวใหญ่ของเกาะไว้แห่งแล้วแห่งเล่าเรียงลงไปตามชายฝั่ง แต่ละอ่าวคั่นด้วยแหลมหิน หัวแหลมเล็ก ๆ และช่วงถนนเลียบชายฝั่งที่ขึ้นลงผ่านสวนมะพร้าวและป่า ส่วนชายฝั่งตะวันออกหันกลับเข้าหาแผ่นดิน เขียวกว่า มีป่าชายเลนเป็นบางจุด และเป็นพื้นที่ของหมู่บ้านประมง ท่าเรือ และชายฝั่งทำงานมากกว่าทรายสำหรับว่ายน้ำ ทั้งสองฝั่งไม่ได้มีฝั่งใดดีกว่ากัน เพียงแต่ทำหน้าที่ต่างกัน และการพักบนเกาะกูดที่ดีจะใช้ทั้งสองฝั่ง
จากเหนือลงใต้ ชายหาดฝั่งตะวันตกที่ผู้มาเยือนจะได้ยินชื่อมากที่สุด ได้แก่ อ่าวตะเภา คลองเจ้า อ่าวงามโข อ่าวบางเบ้า หาดตะเคียน คลองหิน อ่าวจาก และอ่าวพร้าว โดยมีอ่าวเล็ก ๆ และผืนทรายที่ไม่มีชื่ออยู่ระหว่างนั้น รายชื่อของเกาะจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยเองระบุอ่าวตะเภา หาดคลองเจ้า อ่าวงามโข อ่าวบางเบ้า หาดตะเคียน และอ่าวพร้าวไว้ในบรรดาชายหาดของเกาะ ซึ่งเป็นรายชื่อย่อที่ยุติธรรมของหกแห่งที่ควรรู้จักก่อน คุณไม่จำเป็นต้องเก็บหาดวันละแห่งตามเช็กลิสต์ อ่าวของเกาะกูดให้รางวัลกับวิธีตรงกันข้าม เลือกมาสองหรือสามแห่ง เรียนรู้เวลาน้ำและแสงของมัน และปล่อยให้แห่งอื่นรอการมาเยือนครั้งหน้า เพราะบนเกาะนี้ ผู้มาเยือนแทบทุกคนจะเริ่มวางแผนการกลับมาอีกครั้งตั้งแต่วันที่สอง
จากภาพถ่ายประกอบในภาคภาษาอังกฤษด้านบน สันทรายโค้งและต้นปาล์มบนชายฝั่งของเกาะกูด แม่น้ำคลองเจ้าที่บรรจบกับทะเลที่หาดคลองเจ้า ท่าเรือบางเบ้าบนเกาะกูดยามโพล้เพล้ และเรือประมงกับสะพานลอยในอ่าวทางฝั่งตะวันออกของเกาะกูด
คลองเจ้า: ชายหาดหลักของเกาะ
คลองเจ้า หรือหาดคลองเจ้า เป็นสิ่งที่ใกล้เคียงกับศูนย์กลางที่สุดของเกาะกูด และได้ตำแหน่งนั้นมาอย่างสมควร นี่คือทรายสีอ่อนนุ่มทอดยาวบนชายฝั่งตะวันตก พื้นทะเลลาดลงอย่างอ่อนโยนลงสู่น้ำใส มีต้นสนทะเลและต้นปาล์มอยู่หลังชายหาด และมีที่พักและร้านอาหารรวมตัวกันหนาแน่นที่สุดของเกาะอยู่ในชุมชนเล็ก ๆ ด้านหลัง ถ้าคุณต้องการชายหาดที่เดินไปรับประทานอาหารเช้าได้ ว่ายน้ำได้ทั้งวัน และเช่าเรือคายักได้โดยไม่ต้องวางแผนอะไรเลย ที่นี่คือที่นั้น นักเดินทางที่เรียกที่นี่ว่าเป็นหนึ่งในชายหาดที่ดีที่สุดที่พวกเขาเคยใช้ในประเทศไทยไม่ได้พูดเกินจริงมากนัก พวกเขามักกำลังอธิบายถึงการรวมกันของทุกอย่างมากกว่าคุณสมบัติใดข้อหนึ่ง ทราย น้ำ ร่มเงา ความเงียบ และความสะดวกสบาย ทั้งหมดอยู่ในอ่าวเดียว
สิ่งที่ทำให้คลองเจ้ามากกว่าชายหาดสวย ๆ คือแม่น้ำ ลำน้ำคลองเจ้าบรรจบกับทะเลที่นี่ ตัดชายหาดตรงหัวใจของมันด้วยปากแม่น้ำที่เรียงรายด้วยป่าชายเลน แม่น้ำสายเดียวกันนี้เองที่ไหลเข้าไปด้านในอีกไม่ไกลจะตกลงเป็นน้ำตกคลองเจ้า น้ำตกที่มีชื่อเสียงที่สุดของเกาะ ซึ่งบล็อกนี้ได้เขียนไว้ในคู่มือเฉพาะของมันแล้ว ผลเชิงปฏิบัติคือวันบนชายหาดที่มีฉากที่สองในตัว ว่ายน้ำในทะเลตอนเช้า แล้วพายเรือคายักขึ้นแม่น้ำในความเย็นของตอนบ่าย จากน้ำเปิดเข้าสู่อุโมงค์สีเขียวของรากป่าชายเลนและต้นไม้ที่ยื่นคลุมเหนือศีรษะ โดยมีทางเดินไปน้ำตกรออยู่ที่ปลายถนนด้านใน ชายหาดในประเทศไทยมีไม่กี่แห่งที่มอบทะเล แม่น้ำ และน้ำตกไว้ในชุดเดียวที่เดินถึงกันได้ คลองเจ้าทำได้
ข้อควรทราบอย่างตรงไปตรงมาสองข้อเกี่ยวกับคลองเจ้าจะช่วยตั้งความคาดหวังให้ถูกต้อง ข้อแรก หาดหลักหมายถึงหลักตามมาตรฐานเกาะกูด ซึ่งก็คือยังคงเงียบ มีรีสอร์ตเพียงไม่กี่แห่ง ร้านอาหารและร้านค้าเล็ก ๆ ไม่ใช่ถนนเลียบหาด ข้อที่สอง น้ำขึ้นน้ำลงสำคัญที่นี่มากกว่าที่ผู้มาเยือนคาด เมื่อน้ำขึ้น ทะเลจะขึ้นมาถึงบนผืนทรายมาก และชายหาดจะแคบลงเป็นแถบสว่าง เมื่อน้ำลง อ่าวจะเปิดออกเป็นพื้นราบกว้างและตื้น เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการเดินและลุยน้ำ และต้องเดินไกลขึ้นถ้าต้องการว่ายน้ำในที่ลึก ทั้งสองสภาพไม่ได้มีสภาพใดดีกว่า มันคือชายหาดสองแห่งที่ต่างกันในวันเดียวกัน และเคล็ดลับคือเพียงจัดเวลาว่ายน้ำให้ตรงกับช่วงน้ำกำลังขึ้นหรือน้ำขึ้นสูง และจัดเวลาการเดินยาวให้ตรงกับช่วงน้ำลง
อ่าวตะเภา: ยาว สงบ และอยู่เหนือศูนย์กลาง
ทางเหนือของคลองเจ้าคืออ่าวตะเภา หนึ่งในแนวทรายที่ยาวและเปิดโล่งที่สุดของเกาะ ในขณะที่คลองเจ้ามีแม่น้ำและหมู่บ้านเป็นตัวจัดระเบียบ อ่าวตะเภานั้นเรียบง่ายกว่า อ่าวโค้งกว้าง ทรายสีอ่อนลาดลงอย่างอ่อนโยนสู่น้ำสงบสีเขียวอมฟ้า ต้นปาล์มและความเขียวอยู่ด้านหลัง และที่พักจำนวนหนึ่งตั้งห่างจากชายฝั่งแทนที่จะเรียงรายอยู่ริมทะเล นี่คือชายหาดสำหรับนักเดินทางที่แผนของวันนั้นคือตัวชายหาดเอง ว่ายน้ำนาน ๆ เดินไกล ๆ อ่านหนังสือให้จบแทนที่จะแค่เริ่ม และชมพระอาทิตย์ตกจากบนผืนทรายแทนที่จะจากจุดชมวิว
คู่มือนำเที่ยวหลายแห่งยกอ่าวตะเภาขึ้นมาเป็นพิเศษ บางแห่งเรียกมันว่าเป็นชายหาดที่ดีที่สุดของเกาะ และเหตุผลของมันอยู่ที่พื้นที่และความสงบ น้ำที่นี่ตื้นและมีที่กำบัง เป็นทะเลแบบที่เหมาะกับผู้ว่ายน้ำที่ไม่มั่นใจและครอบครัวที่มีเด็กเล็กมากกว่าอ่าวที่เปิดโล่งกว่า ตราบเท่าที่ใช้ความระมัดระวังตามปกติที่การเล่นน้ำทะเลทุกครั้งต้องการ มีพื้นที่โขดหินในอ่าวที่ดึงดูดปลา และนักดำน้ำตื้นก็พบสิ่งมีชีวิตอยู่รอบ ๆ นั้นได้ แต่จงซื่อสัตย์กับตัวเองว่านี่คืออะไร การดำน้ำตื้นที่เพลิดเพลินและง่ายเหนือโขดหินและทราย ไม่ใช่สวนปะการัง สำหรับวันแห่งแนวปะการังจริง ๆ ทริปเรือออกไปทางเกาะรังและหมู่เกาะทางใต้ ซึ่งบล็อกนี้ได้เขียนถึงไว้ที่อื่น คือคำตอบ ของขวัญของอ่าวตะเภาไม่ใช่ความน่าตื่นตา แต่คือชายหาดที่ยาวและอ่อนโยน ซึ่งไม่เรียกร้องอะไรจากคุณเลย
อ่าวงามโข หาดตะเคียน และคลองหิน: ช่วงกลางที่เงียบกว่า
ทางใต้ของคลองเจ้า ชายฝั่งตะวันตกจะเข้าสู่ช่วงของอ่าวที่เล็กกว่าและเงียบกว่า ซึ่งแผนการเดินทางแบบแพ็กเกจส่วนใหญ่มองข้าม และนักเดินทางอิสระกลับมารัก อ่าวงามโขในความเป็นจริงคือชายหาดสองแห่งที่ถูกแบ่งด้วยคลองเล็ก ๆ ตรงจุดที่ลำธารไหลลงสู่ทะเล รายละเอียดที่บอกอะไรได้มากเกี่ยวกับเกาะกูด เกาะที่อ่าวจำนวนมากถูกหล่อรูปด้วยน้ำจืดที่ไหลลงมาจากป่าด้านใน จงคาดหวังบรรยากาศท้องถิ่นที่เรียบง่าย บังกะโลกระจายอยู่ตามชายฝั่ง ร้านอาหารเล็ก ๆ หนึ่งหรือสองแห่ง เรือประมงอยู่ในภาพ และผืนทรายที่เป็นของผู้ที่พักอยู่บนมันมากกว่าของผู้มาเยือนรายวันที่ผ่านมา
ลงไปทางใต้อีก หาดตะเคียนและคลองหินพาความเงียบนั้นไปอีกขั้น คลองหินโดยเฉพาะคือชื่อที่ถูกพูดถึงเมื่อนักเดินทางบรรยายเกาะกูดในแบบทรายขาวนุ่ม น้ำใสจนมองเห็นพื้นทะเลไกลออกไปจากฝั่งมาก และแทบไม่มีใครอื่นอยู่บนชายหาด อ่าวช่วงกลางตอนใต้เหล่านี้ไม่ใช่ที่ที่จะมองหาทางเลือก ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหาร บาร์ หรืออะไรให้ทำในตอนเย็นนอกเหนือจากอาหารค่ำและความมืด และนั่นคือจุดประสงค์ของมันพอดี พักบนอ่าวใดอ่าวหนึ่งเหล่านี้ แล้วความบันเทิงของคุณคือตารางน้ำขึ้นน้ำลง แสง และการเดินไปยังอ่าวถัดไป ผู้มาเยือนที่ต้องการศูนย์กลางควรปักหลักที่คลองเจ้าแล้วเดินทางรายวันลงใต้ ผู้มาเยือนที่มาเกาะกูดเพื่อหนีศูนย์กลางทั้งหลายควรทำตรงกันข้าม
บางเบ้า: อ่าวรูปเกือกม้าทางตะวันตกเฉียงใต้
บางเบ้าของเกาะกูด และควรย้ำอีกครั้งว่านี่คือบางเบ้าของเกาะนี้ ไม่ใช่ของเกาะช้าง คืออ่าวรูปเกือกม้าที่สวยงามบนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ แนวทรายขาวโค้งล้อมรอบน้ำตื้นที่มีที่กำบัง ต้นมะพร้าวอยู่หลังชายหาด สะพานไม้ยื่นลงไปในอ่าว และการปรากฏอยู่ของหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ทำให้มันรู้สึกมีชีวิตมากกว่าถูกจัดฉาก คำบอกเล่าของนักเดินทางเกี่ยวกับที่นี่สอดคล้องกันในเรื่องสำคัญ ทรายนุ่มละเอียดดุจแป้ง น้ำใสที่ลุยออกไปได้ไกล เหมาะกับการว่ายน้ำในสภาพอากาศสงบ และเป็นอ่าวที่ใช้เป็นฐานสำหรับทริปเรือสั้น ๆ และการดำน้ำตื้นได้ รวมถึงสำหรับการไม่ทำอะไรเลย
ข้อควรระวังเชิงปฏิบัติหนึ่งข้อควรอยู่ในคู่มือบางเบ้าที่ซื่อสัตย์ทุกเล่ม และรีวิวทั้งหลายย้ำมันด้วยเหตุผล จงว่ายน้ำด้วยความตระหนักรู้รอบ ๆ ท่าเรือ เม่นทะเลสีดำรวมตัวอยู่บนและรอบโครงสร้างท่าเรือในอ่าวลักษณะนี้ทั่วอ่าวไทย และเท้าที่วางอย่างไม่ระวังใกล้เสาท่าเรือคือวันหยุดที่พังลง จงว่ายน้ำออกจากผืนทรายเปิด ให้ขาของท่าเรืออยู่ห่าง ๆ และลากเท้าแทนที่จะกระทืบขณะที่คุณลุยน้ำลงไปบนพื้นที่ที่คุณมองไม่เห็นชัดเจน มันคือนิสัยสองวินาทีที่ไม่เสียค่าใช้จ่ายอะไรเลย บางเบ้าในช่วงท้ายของวัน เมื่อท่าเรือกลายเป็นเงาตัดกับแสงและอ่าวว่างลง คือหนึ่งในเหตุผลที่ดีที่สุดที่เกาะกูดเสนอสำหรับการพักทางตอนใต้ของเกาะแทนที่จะเป็นตอนกลาง
อ่าวพร้าว: ชายหาดชมพระอาทิตย์ตกทางตอนใต้
อ่าวใหญ่แห่งสุดท้ายของชายฝั่งตะวันตก ที่ปลายตอนใต้ของเกาะ คืออ่าวพร้าว ชายหาดที่การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยเองยกขึ้นมาในเรื่องพระอาทิตย์ตกอันโรแมนติก และเป็นแห่งที่คู่มือนำเที่ยวหยิบใช้เมื่อต้องการภาพถ่ายสักภาพเพื่ออธิบายเกาะกูด นี่คือชายหาดยาว ทรายขาวสว่างราวหนึ่งกิโลเมตร หันไปทางใต้และตะวันตกเข้าสู่แสงยามเย็น มีความเขียวชอุ่มอยู่ด้านหลัง และมีที่พักที่ดูประณีตกว่าอ่าวทางเหนือขึ้นไป ถ้าคลองเจ้าคือศูนย์กลางของเกาะ และคลองหินคือที่หลีกเร้นของมัน อ่าวพร้าวก็คือโอกาสพิเศษของมัน ชายหาดที่ผู้คนแต่งตัวดีขึ้นเล็กน้อยสำหรับอาหารค่ำ โดยที่เกาะไม่เคยเรียกร้องเช่นนั้นจริง ๆ
จงวางแผนอ่าวพร้าวโดยรอบสองชั่วโมงของวัน ชั่วโมงแรกคือช่วงเช้าหรือบ่ายที่น้ำลง เมื่อทรายทางใต้เปิดกว้างและชายหาดกลายเป็นพื้นเดินสีอ่อนขนาดใหญ่ เหมาะกับการเดินเป็นกิโลเมตรอย่างไม่เร่งรีบที่ทำให้หัวโล่ง ชั่วโมงที่สองคือพระอาทิตย์ตกเอง ซึ่งที่นี่ไม่ใช่วินาทีเดียวแต่เป็นรายการเต็มรูปแบบ มาถึงขณะที่แสงยังกำลังทำงานอยู่บนผิวน้ำ ว่ายน้ำขณะที่มันอ่อนลง และอยู่บนผืนทรายขณะที่ท้องฟ้าทำในสิ่งที่อ่าวนี้มีชื่อเสียง เพราะอ่าวพร้าวตั้งอยู่ที่ปลายสุดของถนนบนเกาะ มันจึงให้รางวัลกับการค้างคืนมากกว่าการแวะอย่างเร่งรีบ การขี่รถกลับขึ้นเหนือในความมืด บนช่วงถนนที่สูงชันและไม่มีไฟของเกาะกูด ไม่ใช่ส่วนที่ใครชื่นชอบของค่ำคืนใดเลย
ฝั่งตะวันออก: อ่าวสลัดและอ่าวใหญ่
ข้ามเกาะไปแล้ว ชายฝั่งจะเปลี่ยนลักษณะไปโดยสิ้นเชิง ฝั่งตะวันออกของเกาะกูดคือฝั่งทำงาน ทางตะวันออกเฉียงเหนือ อ่าวสลัดคือหมู่บ้านจุดมาถึงของเกาะ อ่าวที่เรือจากแผ่นดินเข้ามาจอด พร้อมท่าเรือ พระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่เฝ้ามองการมาถึง และชุมชนประมงที่อยู่ที่นี่มานานก่อนจะมีผู้มาเยือน ส่วนทางตะวันออกเฉียงใต้ อ่าวใหญ่คือหมู่บ้านประมงที่สร้างอยู่เหนือน้ำ ที่ซึ่งอาหารทะเลสด ๆ น้ำแข็ง อวน และร้านอาหารทะเลคือสิ่งดึงดูด ทั้งสองอ่าวไม่ใช่ชายหาดสำหรับว่ายน้ำในความหมายของฝั่งตะวันตก และการตัดสินพวกมันราวกับว่าเป็นเช่นนั้นจะพลาดทุกสิ่งที่พวกมันมีไว้เพื่อ
สิ่งที่ฝั่งตะวันออกมอบให้แก่วันหยุดชายหาดคือน้ำหนักที่สมดุล รับประทานอาหารที่อ่าวใหญ่ ที่ซึ่งอาหารทะเลมาจากเรือที่คุณมองเห็นได้จากโต๊ะของคุณ เดินชมอ่าวสลัดในตอนเช้าตรู่ขณะที่หมู่บ้านกำลังทำงานมากกว่ากำลังโพสท่า ซื้อปลาหมึกแห้งและน้ำปลาติดมือกลับบ้าน การพักบนเกาะกูดที่ไม่เคยออกจากชายฝั่งตะวันตก คือการพักที่น่ารื่นรมย์แต่พลาดเกาะไปครึ่งหนึ่ง ครึ่งที่อธิบายว่าปลาบนเมนูฝั่งตะวันตกมาจากไหน และทำไมเกาะนี้ยังรู้สึกเหมือนสถานที่ที่ผู้คนอาศัยอยู่จริง มากกว่าฉากที่สร้างไว้สำหรับผู้มาเยือน
การว่ายน้ำ น้ำขึ้นน้ำลง และความปลอดภัย
ชายหาดของเกาะกูด ตามมาตรฐานของไทย เป็นสถานที่ว่ายน้ำที่อ่อนโยน อ่าวฝั่งตะวันตกลาดลงอย่างค่อยเป็นค่อยไป น้ำมักสงบในเดือนฤดูท่องเที่ยว และไม่มีหาดโต้คลื่นหรือหัวแหลมกระแสน้ำดูดที่มีชื่อเสียงในแบบที่ทำให้ชายฝั่งไทยบางแห่งอันตราย อ่อนโยนไม่ได้หมายความว่าปราศจากความเสี่ยง และข้อควรทราบด้านความปลอดภัยสำหรับเกาะนี้มีความเฉพาะเจาะจง จงใส่ใจน้ำขึ้นน้ำลงก่อน อ่าวหลายแห่งในที่นี้ตื้นมากเมื่อน้ำลง น่ารักสำหรับเด็กที่ลุยน้ำเล่นและสำหรับการเดิน แต่ต้องเดินลุยไกลกว่าจะถึงระดับที่ว่ายน้ำได้ และมีโอกาสพบเม่นทะเลและเปลือกหอยคมในน้ำตื้นที่คุณมองไม่เห็นพื้น รองเท้าสำหรับลุยน้ำคืออุปกรณ์ชายหาดที่มีประโยชน์ที่สุดชิ้นเดียวบนเกาะกูด เหนือกว่ากล้องถ่ายรูปใด ๆ
จงใส่ใจฤดูกาลเป็นข้อที่สอง ฤดูกาลชายหาดที่สงบและใสจะสอดคล้องอย่างกว้าง ๆ กับเดือนที่อากาศเย็นและแห้ง ประมาณเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ และต่อเนื่องไปถึงช่วงต้นฤดูร้อน ซึ่งเป็นช่วงที่ชายฝั่งตะวันตกอ่อนโยนที่สุด ในเดือนฤดูฝน ทะเลอาจมีคลื่นแรงกว่า น้ำใสน้อยกว่า บริการเรือลดลง และแมงกะพรุนเป็นเรื่องที่ต้องคำนึงถึงมากขึ้นหลังฝนและในน้ำที่มีแพลงก์ตอนมาก จงสอบถามคนในพื้นที่ในวันนั้น ปฏิบัติตามป้ายหรือคำแนะนำใด ๆ ที่ชายหาดของคุณ และอยู่ให้ห่างจากน้ำขุ่นโดยสิ้นเชิง และจงใส่ใจแสงแดด ซึ่งบนทรายสีอ่อนและน้ำใสในจังหวัดตราดนั้นแรงกว่าที่ผู้มาเยือนจากทางเหนือมักเผื่อไว้ ร่มเงาในช่วงกลางวันไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นวิธีที่ผู้คนซึ่งอาศัยอยู่ที่นี่จัดวันบนชายหาด และนั่นคือเหตุผลที่ต้นปาล์มหลังทุกอ่าวในคู่มือนี้สำคัญพอ ๆ กับผืนทรายด้านหน้าของมัน
ชายหาดไหนเหมาะกับคุณ: ทางเลือกเชิงปฏิบัติ
นี่คือทางเลือกที่กล่าวอย่างตรงไปตรงมา ปักหลักที่คลองเจ้าถ้านี่คือการมาเยือนครั้งแรกของคุณ ถ้าคุณต้องการน้ำตกและแม่น้ำควบคู่ไปกับทะเล หรือถ้าคุณชอบมีทางเลือกร้านอาหารเล็ก ๆ โดยไม่ต้องเช่ารถสำหรับทุกมื้อ เลือกอ่าวตะเภาถ้าคณะของคุณมีเด็กเล็กหรือผู้ว่ายน้ำที่ประหม่า หรือถ้าชายหาดที่ยาว สงบ และเดินได้อยู่หน้าประตูสำคัญกว่าหมู่บ้านที่อยู่ด้านหลัง เลือกอ่าวงามโข หาดตะเคียน หรือคลองหิน ถ้าความเงียบคือประเด็นทั้งหมด และคุณพอใจกับที่พักของคุณในฐานะโลกของคุณสักสองสามวัน เลือกบางเบ้าสำหรับอ่าวทางใต้ที่มีที่กำบัง พร้อมท่าเรือ บรรยากาศหมู่บ้าน และทริปเรืออยู่ใกล้มือ เลือกอ่าวพร้าวสำหรับโอกาสพิเศษ ช่วงเวลาฮันนีมูน พระอาทิตย์ตกครั้งสำคัญ หรือการพักที่ประณีตกว่าที่ปลายสุดของเกาะ และไม่ว่าคุณจะปักหลักที่ใด จงจัดเช้าหนึ่งครั้งสำหรับฝั่งตะวันออกไว้ในการพักของคุณ สำหรับอ่าวสลัดและอ่าวใหญ่ เพราะเกาะที่ถูกเข้าใจคือเกาะที่ถูกเพลิดเพลินเป็นสองเท่า
ในเรื่องการเดินทาง คู่มือนี้ปฏิบัติตามกฎที่บล็อกนี้ยึดถือสำหรับเกาะตราดทุกแห่ง คือจะไม่ให้เวลาเรือ ค่าโดยสาร หรือตารางเวลาเรือ บริการเรือระหว่างแผ่นดินที่แหลมศอกกับเกาะกูด และบริการรถบัสต่อเรือแบบครบวงจรจากกรุงเทพฯ เปลี่ยนแปลงไปตามผู้ให้บริการและฤดูกาล และแหล่งข้อมูลเดียวที่ควรเชื่อถือคือผู้ให้บริการและเกสต์เฮาส์ของคุณในช่วงไม่กี่วันก่อนเดินทาง สิ่งที่กล่าวได้อย่างปลอดภัยคือรูปทรงของการเดินทาง เดินทางทางบกไปตราด ต่อไปยังท่าเรือ ขึ้นเรือข้ามน้ำเปิดไปยังอ่าวสลัด และนั่งรถร่วมข้ามเกาะไปยังชายหาดของคุณ ซึ่งเป็นเหตุผลที่การมาถึงก่อนมืด พร้อมการจองคืนแรกไว้เรียบร้อย คือคำแนะนำด้านการจัดการที่ดีที่สุดเพียงข้อเดียวที่เกาะกูดขอจากคุณ
หนึ่งวันบนชายหาด วางแผนให้ถูกต้อง
วันบนชายหาดเกาะกูดที่ดีมีจังหวะที่ตัวเกาะเป็นผู้กำหนด ว่ายน้ำแต่เช้า ขณะที่น้ำเรียบดั่งกระจกและชายหาดเป็นของคุณ รับประทานอาหารเช้าอย่างไม่เร่งรีบ ใช้ช่วงกลางวันไปกับร่มเงา การงีบ แม่น้ำหรือน้ำตกถ้าคุณปักหลักที่คลองเจ้า หรือการขี่สกู๊ตเตอร์ไปอ่าวถัดไปทางใต้ถ้าคุณไม่ได้ปักหลักที่นั่น กลับลงน้ำอีกครั้งในช่วงบ่ายแก่ขณะที่แสงเปลี่ยนไป และปล่อยให้พระอาทิตย์ตก จากชายหาดของคุณเอง หรือจากอ่าวพร้าวถ้าคุณเดินทางลงใต้ในเวลากลางวัน เป็นผู้ปิดวัน พกของไปให้น้อยกว่าที่คุณคิด รองเท้าลุยน้ำ ครีมกันแดด น้ำดื่ม เงินสดจำนวนเล็กน้อย และกระเป๋ากันน้ำสำหรับโทรศัพท์ที่คุณส่วนใหญ่จะไม่จำเป็นต้องใช้ ทิ้งแผนการเดินทางไว้ให้ยาว และปล่อยวันนั้นให้หลวม
ทำเช่นนั้นสักสามหรือสี่วัน เคลื่อนลงไปตามชายฝั่งตะวันตกทีละอ่าว และข้ามไปหมู่บ้านประมงทางตะวันออกสักครั้ง แล้วคุณจะได้ทำเกาะกูดในแบบที่มันขอให้ทำ ชายหาดของมันไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวให้เก็บสะสม แต่คือห้องต่าง ๆ ของเกาะ แต่ละห้องมีแสงและอารมณ์ต่างกัน และการพักคือประสบการณ์ของการอาศัยอยู่ในห้องเหล่านั้นสักระยะหนึ่ง จงเริ่มที่คลองเจ้า แน่นอน แทบทุกคนควรทำเช่นนั้น แต่อย่าหยุดอยู่เพียงตรงนั้นเช่นกัน
About the Authors
Scott and Jay Riefler run a small family condo business in Patong, Phuket, and write about living in Thailand — the costs, the places, and the everyday stuff the brochures skip — here and on their main site, Patong-Thailand.com. Trat is their gateway to the eastern islands, and a slow Koh Kood stay that works down the west-coast beaches a bay at a time — a swim before breakfast, a river paddle at Klong Chao, and one morning across the island in the fishing villages — is how they would send any first-time visitor to this island.
Comments
Post a Comment