Koh Mak from Trat: The Flat, Quiet Island of Beaches, Bicycles and Coconut Groves
Koh Mak from Trat: The Flat, Quiet Island of Beaches, Bicycles and Coconut Groves
Trat's three big islands form a kind of ladder of noise. Koh Chang, the largest, has the most of everything. Koh Kood, the far one, has the waterfalls and the wild green interior. And between them, small, flat and easy-going, sits Koh Mak: sixteen square kilometres of coconut groves, rubber trees and long sandy beaches, with about twenty-seven kilometres of coastline and a pace of life set by bicycles rather than beach clubs. If the other two islands are destinations you plan, Koh Mak is a destination you settle into — usually within about an hour of stepping off the boat.
This guide covers Koh Mak the way this blog covers everything in Trat province: from the mainland out. It explains what kind of island Koh Mak is and why it stayed so quiet, how the boats from Laem Ngop and Laem Sok actually work, the two main beaches — Ao Kao and Ao Suan Yai — and how to choose between them, the pleasures of an island flat enough to cycle across before breakfast, the day trips to Koh Kham and Koh Kradat, and the seasons and practical details that make the difference between a restful stay and a rushed one. Koh Mak does not compete with its neighbours. That, precisely, is its appeal.
What Koh Mak Is: A Family Island That Stayed Small
Start with the land itself. Koh Mak lies in the eastern Gulf of Thailand, between Koh Chang to the northwest and Koh Kood to the southeast, roughly thirty-five to forty kilometres off the mainland coast. It is Trat's third-largest island, but "large" is relative: at about sixteen square kilometres, low and gently rolling rather than mountainous, it is an island you can genuinely get to know in a few days. Its name comes from the areca nut — mak, the betel nut — and its modern history begins with a plantation: the first settler recorded on the island was Chao Sua Seng, a Chinese affairs officer in the reign of King Rama V, who established a coconut plantation here. Coconuts and rubber have shaped the island ever since, and the groves still cover much of the interior.
The second fact explains the first's survival. Koh Mak has remained largely in the hands of a small number of local families — descendants of the island's early settlers still own most of it and run many of its resorts — and development has stayed low-rise, family-run and deliberately limited. There is no airport and no car ferry. There are no big hotels, no nightlife strip, and famously little of the chain-store furniture of mainland travel. What there is instead: a couple of dozen small resorts and bungalow operations, a temple, a small museum near the main pier, fishing communities, and an island that has been promoted by Thailand's sustainable-tourism authorities as the country's first low-carbon destination — a label the island's solar power, cycling culture and small scale make believable rather than merely fashionable.
Who is it for? Travellers who read, swim, cycle and eat early. Couples, families with patient children, long-stay visitors working quietly from a bungalow, and anyone island-hopping the Trat archipelago who wants the calm middle chapter between Koh Chang's choice and Koh Kood's wildness. Party travellers will be bored by the second evening, and this blog will not pretend otherwise. Everyone else tends to extend their stay.
Pattaya Condo — Book Direct & Save 20% at phvcondo.com/pattaya
Getting There: Boats from Laem Ngop and Laem Sok
Every route to Koh Mak is a boat from the Trat coast, and the island has two mainland gateways. The classic one is Laem Ngop, the harbour town southwest of Trat town covered in our earlier post, from whose piers speedboats cross to Koh Mak in typically forty-five minutes to an hour, depending on the operator and the sea. The second is Laem Sok, the Koh Kood pier, where the larger catamaran services that link the mainland with the outer islands also call at Koh Mak. Combined tickets from Bangkok — bus or minivan to the pier, boat to the island — are sold for both gateways and remain the simplest way to do the trip, exactly as they are for Koh Kood. Flying to Trat and transferring to either pier works the same way, with the same rule as everywhere on this coast: the boats are a daytime service, so plan to be at the pier by early afternoon at the latest, and sleep in Trat if your connection runs late.
%2C%20Thailand%2C%20Wooden%20pier.jpg?width=1280)
Arrivals concentrate on Ao Nid pier, on the island's southeast coast — the main landing for the catamarans, the slower ferries and the supply boats, and the practical heart of the island, with the museum nearby and resort pickups meeting the boats. Some speedboats instead drop passengers directly at the beach piers on Ao Suan Yai or Ao Kao, which is why the first question to answer when you book is not just which boat, but which pier it lands at; your resort will know, and most will meet you. In the high season there are also inter-island boats from Koh Chang's Bang Bao pier and from Koh Kood's Ao Salad, making Koh Mak the natural middle stop of a three-island trip. Fares and timetables change every season and shrink hard in the rains, so confirm both with the operator when you book rather than trusting any figure in print — including the absence of one here.
And leave the car behind without regret: there is no vehicle ferry, vehicles stay on the mainland, and on an island this flat and quiet you will not miss yours for a single hour.
The Beaches: Ao Kao and Ao Suan Yai
Koh Mak's staying choices reduce, happily, to two bays. Ao Kao, on the southwestern coast, is the island's main beach: a long, soft curve of pale sand lined with the island's biggest — still small — collection of resorts, cafés and restaurants, shallow clear water out front, and views across to the little Rayang islands offshore. This is the sociable beach, in Koh Mak's modest sense of the word: the easiest swimming, the widest choice of places to eat within a walk of your hammock, and sunsets that turn the whole bay gold. First-time visitors, families and anyone who wants their logistics effortless should base themselves here.
%2C%20Thailand%2C%20Palms%20on%20the%20beach.jpg?width=1280)
Ao Suan Yai, on the northwestern coast, is the quieter twin: a broad bay of nearly two kilometres, palm-fringed, with a long pier reaching out toward the view of Koh Kham, the tiny island that sits just offshore. The resorts here are fewer and more spread out, the nights darker and quieter, and the sunsets — west-facing, over open water and islets — are the ones photographers wait for. Choose Ao Suan Yai for unplugging; choose Ao Kao for ease; and know that on Koh Mak the two are a short, pleasant ride apart, so the choice costs you nothing either way.
%2C%20Thailand%2C%20Palm%20trees%20on%20the%20beach.jpg?width=1280)
Beyond the pair, the coastline keeps giving: Laem Son in the northeast, the smaller bays of Ao Pra and Ao Tan — where a boardwalk runs through the coastal trees — and unnamed coves you find by following the shore paths and asking locally. None of Koh Mak's beaches has hawkers, jet skis or a bar strip. What they have is sand, shade and room — in February as in November, room — and for a great many travellers that trade is the entire point of the island.
Bicycles, Coconut Groves and the Island Interior
Most Thai islands are scooter country. Koh Mak is bicycle country, and the difference defines it. The island is flat, its roads are quiet, and its two coasts are close enough together that a rider of almost any fitness can cross the island, beach to beach, in well under an hour of easy pedalling through coconut plantations and rubber groves, past fishing hamlets and the occasional temple gate. Resorts rent bicycles cheaply or lend them free, scooters exist for the further corners — with petrol sold in bottles at small shops, there being no fuel station — and the island's low-carbon reputation rests substantially on this simple fact: on Koh Mak, the pleasant way to get around is also the clean one.
Give the interior its due while you ride it. Near Ao Nid, the Koh Mak Museum tells the island's story — its settlement by Chinese-Thai families, its land ownership and plantation past — in the kind of small, personal collection that suits a family island. Wat Koh Mak, the island's temple, offers the quiet counterpart: a working wat serving the local community, worth a respectful stop on any island loop. Between museum, temple, groves and piers, a cycling day on Koh Mak assembles the whole island in miniature, and it costs nothing but a little legwork and a long lunch somewhere along the way.
Day Trips: Koh Kham and Koh Kradat
Koh Mak's two classic excursions sit within sight of its beaches. Koh Kham, the little island off Ao Suan Yai, is the postcard: powder-white sand against black volcanic rock, shallow turquoise water, and a silhouette you will have been looking at from the pier since you arrived. It is reached in minutes — by kayak in about a quarter of an hour, or by a short boat ride — and a small entry fee has applied to land there; go early, before the day boats, and the island feels like a private one.
Koh Kradat, a short boat trip from Ao Nid, is the curiosity: a flat, palm-covered island famous for its herd of roaming deer, with mangroves and coral around its shores and beaches as empty as Koh Mak's are quiet. Snorkelling trips from Koh Mak also run to the reefs of the nearby islets and, conditions permitting, out to the clearer waters of the Koh Rang marine park area. None of these trips needs booking weeks ahead; arrange them through your resort or the pier a day or so before, check the wind, and keep the island rule — the excursion is the garnish, never the schedule.
Seasons, Staying and Practical Notes
Seasons. Koh Mak runs on the same eastern-Gulf rhythm as its neighbours: the settled, drier months from November to April are the island at its best, with the full boat schedules, calm seas and everything open; the hot weeks of April and May suit heat-loving beach people; and the green season from about June to October brings heavy rain at times, reduced boat services and a number of resorts and restaurants closed or on short hours. A low-season stay can be peaceful and inexpensive, but it must be planned around the boats and confirmed directly with both the operator and the resort.
Staying. Accommodation is low-rise and mostly family-run: beachfront resorts and bungalows on Ao Kao and Ao Suan Yai, a few practical guesthouses near Ao Nid, and a handful of inland houses suited to week-plus stays. Prices swing with season and weekends, so we quote none here — check the resort's own page for your dates, and book ahead for the December-to-February peak and Thai holidays, when even quiet Koh Mak fills its small stock of rooms.
Practical notes. Bring cash: card acceptance is patchy and ATM access limited, so arrive with what you need. Pack for a simple island — swim things, a torch for dark lanes, insect repellent, and a book or three. Mobile signal and resort wifi exist, but Koh Mak rewards using them less. There are no taxis or ride-hailing apps; your legs, a bicycle and your resort's pickup are the transport system. And hold the coast-wide rule for the journey home: boats are daytime-only and piers matter, so confirm which mainland pier your return boat uses and keep a Trat night in reserve if your onward connection is tight.
Our Verdict
Koh Mak is the Trat island that proves quiet is a feature, not a lack. A family-owned, plantation-green, bicycle-flat island of two fine beaches and a handful of smaller ones, reached by an hour's boat ride from Trat's piers, with a deer island and a volcanic-rock postcard islet for day trips and evenings that end with the sunset at Ao Suan Yai. Come in the settled season, stay at least three nights, rent the bicycle, and let the middle island of the Trat ladder do what it has done for everyone who finds it: slow you down, gently, and on purpose.
— ภาษาไทย —
เกาะหมากจากตราด: เกาะแบนราบอันเงียบสงบแห่งชายหาด จักรยาน และสวนมะพร้าว
เกาะใหญ่สามเกาะของตราดเรียงกันเป็นเหมือนบันไดแห่งเสียง เกาะช้าง เกาะที่ใหญ่ที่สุด มีทุกอย่างมากสุด เกาะกูด เกาะที่ไกลออกไป มีน้ำตกและผืนป่าเขียวอันกว้างใหญ่ และระหว่างเกาะทั้งสอง เล็ก แบนราบ และสบาย ๆ คือเกาะหมาก พื้นที่สิบหกตารางกิโลเมตรของสวนมะพร้าว ต้นยางพารา และชายหาดทรายยาว มีแนวชายฝั่งราวยี่สิบเจ็ดกิโลเมตร และจังหวะชีวิตที่กำหนดโดยจักรยานมากกว่าบีชคลับ หากเกาะอีกสองแห่งคือจุดหมายที่คุณวางแผน เกาะหมากคือจุดหมายที่คุณค่อย ๆ ปักหลักลงไป ซึ่งมักเกิดขึ้นภายในราวหนึ่งชั่วโมงหลังก้าวลงจากเรือ
คู่มือนี้ครอบคลุมเกาะหมากในแบบที่บล็อกนี้ครอบคลุมทุกที่ในจังหวัดตราด นั่นคือจากแผ่นดินใหญ่ออกไป เนื้อหาอธิบายว่าเกาะหมากเป็นเกาะแบบไหนและทำไมมันจึงยังเงียบอยู่ เรือจากแหลมงอบและแหลมศอกทำงานอย่างไรจริง ๆ ชายหาดหลักสองแห่ง คืออ่าวขาวและอ่าวสวนใหญ่ และวิธีเลือกระหว่างทั้งสอง ความสุขของเกาะที่แบนราบพอจะปั่นจักรยานข้ามได้ก่อนอาหารเช้า ทริปไปเกาะขามและเกาะกระดาดในหนึ่งวัน รวมถึงฤดูกาลและรายละเอียดเชิงปฏิบัติที่สร้างความแตกต่างระหว่างการเข้าพักที่ผ่อนคลายกับการเข้าพักที่เร่งรีบ เกาะหมากไม่แข่งขันกับเพื่อนบ้านของมัน และนั่นคือเสน่ห์ของมันอย่างแท้จริง
เกาะหมากคืออะไร: เกาะของครอบครัวที่ยังคงเล็กอยู่
เริ่มจากแผ่นดินของมัน เกาะหมากตั้งอยู่ในอ่าวไทยฝั่งตะวันออก ระหว่างเกาะช้างทางตะวันตกเฉียงเหนือและเกาะกูดทางตะวันออกเฉียงใต้ ห่างจากชายฝั่งแผ่นดินใหญ่ราวสามสิบห้าถึงสี่สิบกิโลเมตร มันคือเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับสามของตราด แต่คำว่า "ใหญ่" นั้นสัมพัทธ์ ด้วยพื้นที่ราวสิบหกตารางกิโลเมตร ต่ำและเป็นเนินเตี้ย ๆ มากกว่าจะเป็นภูเขา มันคือเกาะที่คุณสามารถรู้จักได้จริงภายในไม่กี่วัน ชื่อของมันมาจาก "หมาก" ผลหมากที่ใช้เคี้ยว และประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของมันเริ่มจากสวน เกษตรกรผู้ตั้งถิ่นฐานคนแรกที่บันทึกไว้บนเกาะคือ เจ้าสัวเส็ง ข้าหลวงฝ่ายจีนในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้ก่อตั้งสวนมะพร้าวที่นี่ มะพร้าวและยางพาราหล่อหลอมเกาะแห่งนี้มาตั้งแต่นั้น และสวนยังคงปกคลุมพื้นที่ภายในส่วนใหญ่ของเกาะ
ข้อเท็จจริงข้อที่สองอธิบายว่าเหตุใดข้อแรกจึงยังคงอยู่ เกาะหมากยังคงอยู่ในมือของครอบครัวท้องถิ่นเพียงไม่กี่ครอบครัวเป็นส่วนใหญ่ ลูกหลานของผู้ตั้งถิ่นฐานยุคแรกของเกาะยังคงเป็นเจ้าของพื้นที่ส่วนใหญ่และดำเนินกิจการรีสอร์ตหลายแห่งของมัน และการพัฒนาได้คงอยู่ในระดับเตี้ย ดำเนินการโดยครอบครัว และจำกัดอย่างตั้งใจ ที่นี่ไม่มีสนามบินและไม่มีเรือเฟอร์รี่รถยนต์ ไม่มีโรงแรมขนาดใหญ่ ไม่มีย่านสถานบันเทิง และแทบไม่มีเครื่องตกแต่งของร้านค้าเครือข่ายแบบแผ่นดินใหญ่ สิ่งที่มีแทนคือ รีสอร์ตและบังกะโลเล็ก ๆ ราวสองโหล วัดหนึ่งแห่ง พิพิธภัณฑ์เล็ก ๆ ใกล้ท่าเรือหลัก ชุมชนประมง และเกาะที่ได้รับการส่งเสริมโดยหน่วยงานการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของไทยให้เป็นจุดหมายปลายทางคาร์บอนต่ำแห่งแรกของประเทศ ซึ่งเป็นฉลากที่พลังงานแสงอาทิตย์ วัฒนธรรมจักรยาน และขนาดที่เล็กของเกาะทำให้เชื่อได้ มากกว่าเป็นเพียงแฟชั่น
เกาะนี้เหมาะกับใคร นักท่องเที่ยวที่อ่านหนังสือ ว่ายน้ำ ปั่นจักรยาน และกินอาหารเร็ว คู่รัก ครอบครัวที่มีเด็กที่อดทน ผู้เข้าพักระยะยาวที่ทำงานอย่างเงียบ ๆ จากบังกะโล และทุกคนที่เที่ยวไล่เกาะในหมู่เกาะตราดและต้องการบทกลางที่สงบ ระหว่างตัวเลือกของเกาะช้างและความเป็นป่าของเกาะกูด ส่วนนักท่องเที่ยวสายปาร์ตี้จะเบื่อภายในเย็นวันที่สอง และบล็อกนี้จะไม่แสร้งทำเป็นอย่างอื่น ส่วนคนอื่น ๆ มักจะขยายเวลาพักของตนออกไป
การเดินทาง: เรือจากแหลมงอบและแหลมศอก
ทุกเส้นทางสู่เกาะหมากคือเรือจากชายฝั่งตราด และเกาะแห่งนี้มีประตูบนแผ่นดินใหญ่สองแห่ง แห่งคลาสสิกคือแหลมงอบ เมืองท่าทางตะวันตกเฉียงใต้ของตัวเมืองตราดที่อยู่ในบทความก่อนหน้าของเรา ซึ่งเรือเร็วข้ามไปเกาะหมากใช้เวลาโดยทั่วไปสี่สิบห้านาทีถึงหนึ่งชั่วโมง ขึ้นอยู่กับผู้ให้บริการและสภาพทะเล แห่งที่สองคือแหลมศอก ท่าเรือเกาะกูด ซึ่งเรือคาตามารันขนาดใหญ่ที่เชื่อมแผ่นดินใหญ่กับเกาะชั้นนอกก็แวะที่เกาะหมากเช่นกัน ตั๋วแบบรวมจากกรุงเทพฯ ทั้งรถบัสหรือรถตู้ไปท่าเรือและเรือไปเกาะ มีขายสำหรับทั้งสองประตู และยังคงเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการเดินทาง เช่นเดียวกับเกาะกูด การบินมาตราดและต่อรถไปท่าเรือแห่งใดแห่งหนึ่งก็ทำได้ในลักษณะเดียวกัน โดยมีกฎเดียวกันกับทุกที่บนชายฝั่งนี้ เรือเป็นบริการเวลากลางวัน ดังนั้นจงวางแผนให้ถึงท่าเรือภายในบ่ายต้น ๆ เป็นอย่างช้า และนอนที่ตราดหากการต่อเดินทางของคุณล่าช้า
จุดมาถึงกระจุกตัวที่ท่าเรืออ่าวนิต บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ ซึ่งเป็นจุดขึ้นฝั่งหลักของเรือคาตามารัน เรือเฟอร์รี่ที่ช้ากว่า และเรือขนส่งสินค้า และเป็นหัวใจเชิงปฏิบัติของเกาะ โดยมีพิพิธภัณฑ์อยู่ใกล้ ๆ และรถรับส่งของรีสอร์ตมารอรับเรือ ส่วนเรือเร็วบางลำจะส่งผู้โดยสารโดยตรงที่ท่าเรือริมหาดของอ่าวสวนใหญ่หรืออ่าวขาว ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมคำถามแรกที่ต้องตอบเมื่อจองตั๋ว ไม่ใช่เพียงว่าเรือลำไหน แต่คือเรือลำนั้นขึ้นฝั่งที่ท่าไหน รีสอร์ตของคุณจะรู้ และส่วนใหญ่จะมารับคุณ ในฤดูท่องเที่ยว ยังมีเรือระหว่างเกาะจากท่าเรือบางเบ้าของเกาะช้าง และจากอ่าวสลัดของเกาะกูด ทำให้เกาะหมากเป็นจุดแวะกลางตามธรรมชาติของทริปสามเกาะ ค่าโดยสารและตารางเวลาเปลี่ยนแปลงทุกฤดูกาลและลดลงอย่างมากในฤดูฝน ดังนั้นจงยืนยันทั้งสองอย่างกับผู้ให้บริการเมื่อจอง แทนที่จะเชื่อตัวเลขใด ๆ ในสิ่งพิมพ์ รวมถึงการไม่มีตัวเลขในบทความนี้
และจงทิ้งรถไว้ข้างหลังโดยไม่ต้องเสียดาย ที่นี่ไม่มีเรือเฟอร์รี่รถยนต์ รถยนต์อยู่บนแผ่นดินใหญ่ และบนเกาะที่แบนราบและเงียบสงบขนาดนี้ คุณจะไม่คิดถึงรถของคุณแม้แต่ชั่วโมงเดียว
ชายหาด: อ่าวขาวและอ่าวสวนใหญ่
ทางเลือกในการเข้าพักของเกาะหมากลดรูปลงอย่างน่ายินดีเหลือเพียงสองอ่าว อ่าวขาวบนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ คือชายหาดหลักของเกาะ โค้งทรายอ่อนสีซีดทอดยาว เรียงรายด้วยกลุ่มรีสอร์ต ร้านกาแฟ และร้านอาหารที่ใหญ่ที่สุดของเกาะ ซึ่งก็ยังเล็กอยู่ น้ำใสตื้นอยู่เบื้องหน้า และทิวทัศน์ข้ามไปยังเกาะระยั้งเล็ก ๆ นอกฝั่ง นี่คือชายหาดที่คึกคัก ในความหมายอันพอประมาณของเกาะหมาก ทั้งการว่ายน้ำที่ง่ายที่สุด ตัวเลือกร้านอาหารที่กว้างที่สุดในระยะเดินจากเปลญวนของคุณ และพระอาทิตย์ตกที่เปลี่ยนอ่าวทั้งอ่าวให้เป็นสีทอง ผู้มาเยือนครั้งแรก ครอบครัว และทุกคนที่ต้องการโลจิสติกส์ที่ง่ายดาย ควรตั้งฐานอยู่ที่นี่
อ่าวสวนใหญ่บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ คือคู่แฝดที่เงียบกว่า อ่าวกว้างเกือบสองกิโลเมตร โอบด้วยต้นมะพร้าว มีท่าเรือยาวทอดออกไปสู่ทิวทัศน์ของเกาะขาม เกาะเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างออกไปนอกฝั่งเพียงนิดเดียว รีสอร์ตที่นี่มีน้อยกว่าและกระจายตัวมากกว่า ค่ำคืนมืดกว่าและเงียบกว่า และพระอาทิตย์ตกที่หันหน้าตะวันตก เหนือผืนน้ำโล่งและเกาะเล็ก ๆ คือสิ่งที่ช่างภาพรอคอย จงเลือกอ่าวสวนใหญ่หากต้องการตัดขาดจากโลก จงเลือกอ่าวขาวหากต้องการความสะดวก และจงรู้ไว้ว่าบนเกาะหมาก ทั้งสองอ่าวอยู่ห่างกันเพียงการเดินทางสั้น ๆ ที่เพลิดเพลิน ดังนั้นการเลือกจึงไม่ทำให้คุณเสียอะไรเลยในทั้งสองทาง
เลยออกไปจากทั้งคู่ ชายฝั่งยังคงมอบให้ต่อไป แหลมสนทางตะวันออกเฉียงเหนือ อ่าวเล็กกว่าอย่างอ่าวพร้าวและอ่าวตาล ซึ่งมีทางเดินไม้ทอดผ่านต้นไม้ชายฝั่ง และอ่าวเว้าที่ไม่มีชื่อ ซึ่งคุณจะพบได้ด้วยการเดินตามเส้นทางเลียบฝั่งและสอบถามคนท้องถิ่น ชายหาดของเกาะหมากไม่มีแห่งใดมีพ่อค้าเร่ เจ็ตสกี หรือแถวบาร์ สิ่งที่พวกมันมีคือทราย ร่มเงา และพื้นที่ ในเดือนกุมภาพันธ์เช่นเดียวกับเดือนพฤศจิกายน คือพื้นที่ และสำหรับนักท่องเที่ยวจำนวนมาก การแลกเปลี่ยนนั้นคือหัวใจทั้งหมดของเกาะแห่งนี้
จักรยาน สวนมะพร้าว และผืนดินภายในเกาะ
เกาะไทยส่วนใหญ่เป็นแดนของรถจักรยานยนต์ ส่วนเกาะหมากเป็นแดนของจักรยาน และความแตกต่างนั้นนิยามตัวมัน เกาะนี้แบนราบ ถนนเงียบ และสองชายฝั่งอยู่ใกล้กันเสียจนผู้ปั่นแทบทุกระดับความฟิตสามารถข้ามเกาะจากหาดหนึ่งไปอีกหาดหนึ่งได้ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงของการปั่นสบาย ๆ ผ่านสวนมะพร้าวและสวนยาง ผ่านหมู่บ้านประมงและประตูวัดเป็นครั้งคราว รีสอร์ตให้เช่าจักรยานในราคาถูกหรือให้ยืมฟรี ส่วนรถจักรยานยนต์มีไว้สำหรับมุมที่ไกลกว่า โดยน้ำมันขายเป็นขวดตามร้านค้าเล็ก ๆ เนื่องจากไม่มีสถานีบริการน้ำมัน และชื่อเสียงด้านคาร์บอนต่ำของเกาะตั้งอยู่บนข้อเท็จจริงเรียบง่ายนี้เป็นส่วนใหญ่ บนเกาะหมาก วิธีเดินทางที่น่ารื่นรมย์ที่สุดคือวิธีที่สะอาดที่สุดเช่นกัน
จงให้เวลากับผืนดินภายในขณะที่คุณปั่นผ่านมัน ใกล้ท่าเรืออ่าวนิต พิพิธภัณฑ์เกาะหมากเล่าเรื่องของเกาะ ทั้งการตั้งถิ่นฐานโดยครอบครัวชาวจีน-ไทย ความเป็นเจ้าของที่ดิน และอดีตสวนเกษตรกรรม ในรูปแบบของสะสมเล็ก ๆ ที่เป็นส่วนตัว ซึ่งเหมาะกับเกาะของครอบครัว ส่วนวัดเกาะหมาก วัดของเกาะ มอบคู่ตรงข้ามอันเงียบสงบ วัดที่ยังใช้งานจริงรับใช้ชุมชนท้องถิ่น คู่ควรกับการแวะด้วยความเคารพในทุกวงรอบเกาะ ระหว่างพิพิธภัณฑ์ วัด สวน และท่าเรือ วันปั่นจักรยานหนึ่งวันบนเกาะหมากประกอบเกาะทั้งเกาะในรูปแบบย่อส่วน และมันไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ นอกจากแรงขาเล็กน้อยและอาหารกลางวันมื้อยาวสักมื้อระหว่างทาง
ทริปหนึ่งวัน: เกาะขามและเกาะกระดาด
ทริปคลาสสิกสองทริปของเกาะหมากอยู่ภายในสายตาจากชายหาดของมัน เกาะขาม เกาะเล็ก ๆ นอกอ่าวสวนใหญ่ คือโปสการ์ด ทรายขาวราวแป้งตัดกับหินภูเขาไฟสีดำ น้ำตื้นสีเทอร์ควอยซ์ และภาพเงาที่คุณมองมาตั้งแต่มาถึงจากท่าเรือ มันเดินทางถึงได้ในเวลาไม่กี่นาที ด้วยการพายคายัคราวหนึ่งในสี่ของชั่วโมง หรือนั่งเรือระยะสั้น และมีค่าธรรมเนียมขึ้นเกาะเล็กน้อยที่ใช้บังคับอยู่ จงไปแต่เช้า ก่อนเรือเที่ยววันมาถึง แล้วเกาะจะให้ความรู้สึกเหมือนเกาะส่วนตัว
เกาะกระดาด ซึ่งนั่งเรือระยะสั้นจากอ่าวนิต คือความน่าอัศจรรย์ เกาะแบนราบที่ปกคลุมด้วยต้นมะพร้าว มีชื่อเสียงจากฝูงกวางที่เดินหากินอย่างอิสระ มีป่าชายเลนและแนวปะการังรอบชายฝั่ง และชายหาดที่ว่างเปล่าพอ ๆ กับที่ชายหาดของเกาะหมากเงียบสงบ ส่วนทริปดำน้ำตื้นจากเกาะหมากยังวิ่งไปยังแนวปะการังของเกาะเล็ก ๆ ใกล้เคียง และหากสภาพอากาศเอื้ออำนวย ยังออกไปถึงน้ำที่ใสกว่าของพื้นที่อุทยานทางทะเลหมู่เกาะรัง ทริปเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องจองล่วงหน้าหลายสัปดาห์ จงจัดผ่านรีสอร์ตของคุณหรือที่ท่าเรือสักหนึ่งหรือสองวันก่อน ตรวจสอบลม และถือกฎของเกาะไว้ ทริปเสริมคือเครื่องเคียง ไม่ใช่ตารางเวลา
ฤดูกาล การเข้าพัก และข้อควรทราบเชิงปฏิบัติ
ฤดูกาล เกาะหมากดำเนินไปตามจังหวะอ่าวไทยฝั่งตะวันออกเช่นเดียวกับเพื่อนบ้าน เดือนที่อากาศนิ่งและแห้งกว่าตั้งแต่พฤศจิกายนถึงเมษายนคือช่วงที่เกาะดีที่สุด ด้วยตารางเรือเต็มรูปแบบ ทะเลสงบ และทุกอย่างเปิดให้บริการ สัปดาห์อันร้อนของเดือนเมษายนและพฤษภาคมเหมาะกับคนรักชายหาดที่ชอบความร้อน ส่วนกรีนซีซันตั้งแต่ราวมิถุนายนถึงตุลาคมนำฝนหนักมาเป็นบางครั้ง บริการเรือที่ลดลง และรีสอร์ตกับร้านอาหารจำนวนหนึ่งปิดหรือเปิดในเวลาจำกัด การเข้าพักในฤดูฝนสามารถสงบและราคาไม่แพงได้ แต่มันต้องวางแผนตามตารางเรือและยืนยันโดยตรงกับทั้งผู้ให้บริการและรีสอร์ต
การเข้าพัก ที่พักเป็นแบบเตี้ยและส่วนใหญ่ดำเนินการโดยครอบครัว ทั้งรีสอร์ตและบังกะโลริมหาดที่อ่าวขาวและอ่าวสวนใหญ่ เกสต์เฮาส์เชิงปฏิบัติไม่กี่แห่งใกล้อ่าวนิต และบ้านในแผ่นดินไม่กี่หลังที่เหมาะกับการพักหนึ่งสัปดาห์ขึ้นไป ราคาเคลื่อนไหวตามฤดูกาลและสุดสัปดาห์ เราจึงไม่ระบุราคาไว้ที่นี่ จงตรวจสอบหน้ารีสอร์ตโดยตรงสำหรับวันที่ของคุณ และจองล่วงหน้าสำหรับช่วงพีคเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์และวันหยุดยาวของไทย ซึ่งเป็นช่วงที่แม้แต่เกาะหมากอันเงียบสงบก็เต็มห้องพักจำนวนน้อยของมัน
ข้อควรทราบเชิงปฏิบัติ จงพกเงินสด การรับบัตรไม่แน่นอนและการเข้าถึงตู้เอทีเอ็มมีจำกัด ดังนั้นจงมาถึงพร้อมสิ่งที่คุณต้องการ จงเตรียมตัวสำหรับเกาะที่เรียบง่าย ทั้งชุดว่ายน้ำ ไฟฉายสำหรับถนนที่มืด ยากันแมลง และหนังสือสักเล่มหรือสามเล่ม สัญญาณโทรศัพท์มือถือและไวไฟของรีสอร์ตมีอยู่ แต่เกาะหมากตอบแทนการใช้พวกมันให้น้อยลง ที่นี่ไม่มีรถแท็กซี่หรือแอปเรียกรถ ขาของคุณ จักรยานหนึ่งคัน และรถรับส่งของรีสอร์ตคือระบบขนส่ง และจงถือกฎของชายฝั่งทั้งสายไว้สำหรับขากลับ เรือให้บริการเฉพาะกลางวันและท่าเรือมีความสำคัญ ดังนั้นจงยืนยันว่าเรือขากลับของคุณใช้ท่าเรือบนแผ่นดินใหญ่แห่งใด และเก็บคืนที่ตราดไว้สำรองหากการต่อเดินทางของคุณกระชั้น
บทสรุปของเรา
เกาะหมากคือเกาะของตราดที่พิสูจน์ว่าความเงียบคือคุณสมบัติ ไม่ใช่ความขาดแคลน เกาะที่ครอบครัวเป็นเจ้าของ เขียวด้วยสวนเกษตร แบนราบสำหรับจักรยาน มีชายหาดดีสองแห่งและชายหาดเล็กกว่าอีกไม่กี่แห่ง เดินทางถึงได้ด้วยการนั่งเรือหนึ่งชั่วโมงจากท่าเรือของตราด มีเกาะกวางและเกาะหินภูเขาไฟรูปโปสการ์ดสำหรับทริปหนึ่งวัน และค่ำคืนที่จบลงด้วยพระอาทิตย์ตกที่อ่าวสวนใหญ่ จงมาในฤดูที่อากาศนิ่ง พักอย่างน้อยสามคืน เช่าจักรยาน และปล่อยให้เกาะกลางของบันไดตราดทำในสิ่งที่มันทำกับทุกคนที่ค้นพบมัน คือทำให้คุณช้าลง อย่างนุ่มนวล และอย่างตั้งใจ
About the Authors
Scott and Jay Riefler run a small family condo business in Patong, Phuket, and write about living in Thailand — the costs, the places, and the everyday stuff the brochures skip — here and on their main site, Patong-Thailand.com. Trat is their gateway to the eastern islands, and Koh Mak is the flat, quiet middle island they cross to when the plan is a bicycle, a beach, and nothing else at all.
Comments
Post a Comment